Przeciek, to przeciek. Tym razem wypłynęły porady bezpośrednio od egzaminatorów. Wskazówki zawsze najlepiej czerpać u źródła, dlatego dokładnie się z nimi zapoznaj. Już niedługo dużo więcej porad dot. egzaminu z j. polskiego, matematyki i angielskiego! Sprawdź na bieżąco, zostaw maila w komentarzu, a powiadomimy Cię o nowościach.
a) Maturzyści nie czytają ze zrozumieniem prostych poleceń - ( w poleceniu jest: "wypisz trzy" - wypisują pięć (pozostałe trzy nie są oceniane); podane jest: "wylicz a i b" - obliczają tylko a, współczynnik b pomijają (punkty przydzielane są za oba wyniki); Wymogiem jest: "Od 120 do 150 słów" - piszą na 119 albo 161 (egzaminator odejmuje punkt już za jedno słowo za dużo)
b) Zdający gubią się w treści dłuższych poleceń. Czasami mam wrażenie, że uczniowie czytają te polecenia wielokrotnie, w ostateczności nie rozumieją, więc wybierają sobie najłatwiejszy element, cały dostępny czas poświęcają właśnie mu, a potem okazuje się, że nie otrzymali choćby połowy punktów. W długich formach najczęściej pojawią się klucze trzyfazowe (przedstaw, zanalizuj, porównaj), a maturzysta dokonuje tylko jednego z podpunktów. W całej pracy poświęca się porównaniu, a analizę i przedstawienie postaci ciska w kąt, razem ze swoimi cennymi punktami. Często uczniowie, wpatrując się już w zegarek, przypominają sobie 10 minut przed końcem egzaminu, że zapomnieli o jednej z części egzaminu. Skrobią, co mogą, po rzekomym zakończeniu pracy, odmawiając sobie punktów z kompozycję tekstu. Pamiętaj, że jeśli w poleceniu mowa jest o "miejscach", to musisz opisać je wszystkie, a nie jedno, choćby najobszerniej.
c) Maturzyści usilnie próbują przenieść swój pogląd do klucza odpowiedzi. Niestety, forma egzaminu jest, jaka jest, i nie ma tutaj miejsca na indywidualne rozpatrywanie spraw. Uczeń musi zmienić się w schemacie odpowiedzi, który dotyczy znajomości tekstu, umiejętności pisania, wyszukiwania informacji i analizowania ich. Naprawdę, jeśli Twoja wiedza ogólna ogranicza się do zasłyszanych niegdyś szczątkowych informacji z wątpliwych źródeł, nie próbuj dodać smaczku swojej pracy. Błędne kojarzenie epok, mylenie antyku z gotykiem, mieszanie konspektów literackich i złe definicje nazw środków artystycznych mogą tylko zniechęcić do czytania. Klucz układany jest do tekstu, nie do encyklopedii.
d) Egzaminowani nie są za grosz precyzyjni. Czarne jest czarne, a białe jest białe. Tak właśnie powinno podchodzić się do matury. Koło nie musi być okręgiem, pojazd- samochodem, a śmierć- morderstwem na zlecenie. Niestety, o ile poeci mogą pozwolić sobie na wolną do interpretacji, przez czytelników, przestrzeń, to maturzysta NIE. Im trafniejsze określenia, tym łatwiej ocenić nam pracę.
e) Lany poniedziałek, po majówce. Nie przedłużaj tekstu na siłę. Lepiej opisać JEDEN wariant i dodatkowo dostać punkty za kompozycję tekstu, niż powtarzać go, niby w innym świetle, i dostać tylko punkty za jeden podpunkt polecenia.
f) Poziom rozszerzony w stopniu podstawowym. Problemem wielu uczniów jest wybór poziomu rozszerzonego i nieprzygotowanie się do niego. Powszechna opinia, że 'wcale nie jest trudniej', jest nieco... hm, podstawowa? ;) Na egzaminach z języka polskiego, prace rzadko różnią się poziomem od tych z podstawowego. Brakuje terminologii, bardziej wyszukanego i fachowego słownictwa. Jeszcze gorsze jest mylenie określeń. Nie, apostrofa, to nie to samo co anafora. W przypadku egzaminu z języka angielskiego, poziom można określić już po rzucenia okiem na rozprawkę. Jeśli występuje jedynie fraza "in my opinion", to... sorry Winnetou!
g) "Zmienię sobie polecenie, będzie ciekawiej": wymagana jest charakterystyka bohatera, a maturzysta pisze o jego losach w latach młodości, niczym hollywoodzki reżyser; w poleceni jest "przedstaw proces przemiany", a piszący prawi o skutkach tej przemiany; chcemy opisu zamku Horeszków, a maturzysta porównuje go do francuskich twierdz Katarów; ma pisać o relacjach w rodzinie Borynów, a dokonuje analizy psychologicznej ze względu na możliwość występowania zachowań patologicznych u XX- wiecznych rodzin wiejskich.
h) Odrzucanie oczywistego znaczenie polecania, na poczet fantazyjnych wyobrażeń dotyczących klucza. Naprawdę, schemat odpowiedzi ułożono tak, by co najmniej 80% zdających bez większego zastanowienia wiedziała o co chodzi w poleceniu.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz